ในฐานะ “เพื่อนร่วมทาง” ที่เคยแบกเป้ใบหนักอึ้งเดินขึ้นเขาแห่งชีวิตมาเหมือนกับทุกท่าน ผมเคยสงสัยว่าทำไมยิ่งเราไขว่คว้าหาความสำเร็จ ยิ่งเรามีทรัพย์สินเงินทอง ทำไมใจมันกลับหนักขึ้น? ทำไมรอยยิ้มมันถึงยากขึ้น?
จนกระทั่งผมได้ค้นพบ “สมการ” บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในคำสอนของครูบาอาจารย์และในความจริงของธรรมชาติ เป็นสมการที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังที่จะพลิกชีวิตที่ “หนักอึ้ง” ให้กลายเป็น “เบาสบาย” ในพริบตา และวันนี้ผมอยากจะเชิญชวนทุกท่านให้ลองวางภาระลงชั่วคราว แล้วเปิดใจลองอ่านหนังสือ “สมการแห่งความสุข เมื่อตัวกูหารสอง ความสุขคูณสิบ” เล่มนี้ดูครับ
ความน่าสนใจของหนังสือ: ทำไมคุณต้องอ่านเล่มนี้?
ในโลกยุคปัจจุบัน เราถูกสอนสมการชีวิตแบบผิดๆ มาตลอดครับ เราถูกสอนว่า ความสุข = การมี + การเพิ่ม (Happiness = Having + Adding) เราจึงตั้งหน้าตั้งตาสะสม สะสมเงิน สะสมยศ สะสมคำชม และที่สำคัญที่สุดคือ “สะสมตัวตน” (Ego) ยิ่งมีตัวตนใหญ่คับฟ้า เรายิ่งเปราะบาง ยิ่งเจ็บปวดง่ายเหมือนลูกโป่งที่พองจนตึงเปรี๊ยะ โดนสะกิดนิดเดียวก็แตก
หนังสือเล่มนี้จะพาคุณ “ย้อนศร” ครับ เราจะไม่ได้มาคุยกันเรื่องการ “เพิ่ม” แต่เราจะมาคุยกันเรื่องการ “ลด” และ “หาร”
จุดเด่นของหนังสือเล่มนี้คือการนำนามธรรมที่เข้าใจยากอย่าง “การละวางตัวตน” หรือ “อนัตตา” มาแปลงเป็นภาพที่จับต้องได้ ผ่านภาษาที่สละสลวยและอุปมาอุปไมยที่เห็นภาพชัดเจน เช่น การเปรียบเทียบชีวิตเหมือน “รถยนต์ที่ไม่มีอยู่จริง” , การเปรียบเทียบความโกรธเหมือน “ถ่านไฟร้อนในมือ” , หรือการเปรียบเทียบความคาดหวังเหมือน “แก้วที่แตกแล้ว”
หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่ตำราปรัชญาที่ต้องปีนบันไดอ่าน แต่เป็น “คู่มือภาคปฏิบัติ” (Practical Guide) ที่จะพาคุณผ่าตัดความรู้สึกตัวเองทีละขั้นตอน เพื่อให้คุณ “เบา” ได้จริงในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน ความรัก หรือความสัมพันธ์
สรุปเนื้อหาสำคัญ: การเดินทางสู่ความเบา
หนังสือความยาว 233 หน้านี้ แบ่งออกเป็น 28 บทที่ร้อยเรียงกันอย่างมีจังหวะจะโคน โดยแบ่งเป็นภาคการทำความเข้าใจ (ทฤษฎี), ภาคปฏิบัติ (Action), และภาคผลลัพธ์ (Result) ดังนี้ครับ
1. ถอดรหัสภาระที่มองไม่เห็น (บทที่ 1-5) เราเริ่มต้นด้วยการสำรวจ “เป้” ที่เราแบกอยู่ครับ ผมชวนท่านผู้อ่านมาดูว่า ความหนักในใจมันไม่ได้เกิดจากงานหนัก หรือคนรอบข้างแย่ แต่มันเกิดจาก “การเข้าไปยึดถือแบกหาม” (Taking things personally) ยิ่งเราเอา “ตัวกู” เข้าไปรับลูกศรแห่งคำวิจารณ์มากเท่าไหร่ เรายิ่งเจ็บ เหมือนยักษ์ใหญ่ในสนามรบที่เป็นเป้านิ่งให้ข้าศึกยิงง่ายๆ ผิดกับคนตัวเล็กที่คล่องแคล่วและปลอดภัย เราจะมาดูกันว่า “ตัวเรา” ที่เราหวงแหน แท้จริงแล้วเป็นเพียงภาพลวงตาในกระจกเงา เป็นเพียงกระบวนการปรุงแต่งชั่วคราว และเราจะมาเรียนรู้วิธีปลดชนวนระเบิดที่ชื่อว่า “ความคาดหวัง” ด้วยปรัชญา “แก้วแตกแล้ว” ของหลวงพ่อชา
2. เครื่องมือ “หารสอง” ตัวตน (บทที่ 6-11) เมื่อรู้สาเหตุแล้ว เราต้องลงมือแก้ครับ ในส่วนนี้ผมมอบเครื่องมือสำคัญให้ท่าน:
- ยาละลายอัตตา (มหาสติ): ฝึกแยก “ผู้รู้” ออกจาก “สิ่งที่ถูกรู้” เพื่อให้เห็นว่าอารมณ์โกรธไม่ใช่ “เรา” มันเป็นแค่แขกแปลกหน้า
- ศิลปะการฟังด้วยหัวใจ: ฝึกหุบปากและเปิดใจ ลดเสียงในหัวตัวเองเพื่อจะได้ยินเสียงหัวใจคนอื่น
- การให้และการให้อภัย (ทานและอภัยทาน): ฝึกสละวัตถุเพื่อขัดเกลาความตระหนี่ และที่สำคัญที่สุดคือการใช้ “กรรไกรตัดโซ่” แห่งความพยาบาทด้วยการให้อภัย ซึ่งเป็นการปลดปล่อยนักโทษ (ตัวเราเอง) ออกจากคุกแห่งความแค้น
- นิวาโต (ความถ่อมตน): ฝึกทำตัวให้ต่ำเหมือนแผ่นดิน เพื่อรองรับสายน้ำแห่งความสุข และทำตัวให้เล็กจนไม่มีใครหมั่นไส้
3. ผลลัพธ์คูณสิบ: ของขวัญแด่คนตัวเบา (บทที่ 12-28) เมื่อท่านปฏิบัติการ “หารสอง” ตัวกูได้สำเร็จ ท่านจะได้รับโบนัสชีวิต 10 ประการที่หนังสือเล่มนี้เจาะลึกไว้:
- หลับเป็นสุข & ตื่นเป็นสุข: เมื่อไม่แบกโลกเข้านอน ท่านจะหลับลึกเหมือนท่อนไม้ และตื่นมาสดใสเหมือนแก้วที่ล้างสะอาด
- รัศมีแห่งความงาม: ความงามที่ไม่ได้เกิดจากโบท็อกซ์ แต่เกิดจาก “เมตตา” ที่ทำให้หน้าตาผ่องใสและดูอ่อนกว่าวัย
- หัวใจไร้มลทิน: ความสุขจากการไม่มีชนักปักหลัง ความโปร่งโล่งของมโนธรรมที่สะอาด
- แม่เหล็กแห่งมิตรภาพ: เมื่อตัวกูเล็ก ท่านจะเป็นที่รักของมนุษย์และเทวดา เหมือนต้นไม้ใหญ่ที่นกกาอยากมาพักพิง
- เกราะแก้วคุ้มกันภัย: ความปลอดภัยที่เกิดจากการไม่เป็นศัตรูกับใคร และพลังเมตตาที่สยบความก้าวร้าว
- ความรักที่สมดุล & จิตตั้งมั่น & ปัญญา: ความรักที่ไม่อึดอัด สมาธิที่ตั้งมั่นดุจขุนเขา และปัญญาที่คมกล้าในการมองโลกตามจริง
ความสวยงามเชิงวรรณศิลป์และคุณค่าของหนังสือ
หนังสือเล่มนี้ผมตั้งใจเขียนด้วยภาษาที่ “อ่านง่าย” แต่ “กินใจ” (Simple yet Profound) ผมพยายามหลีกเลี่ยงศัพท์แสงทางวิชาการที่ชวนปวดหัว แต่หันมาใช้ “ภาษาภาพ” (Imagery) เพื่อสื่อสารตรงเข้าสู่ความรู้สึกของผู้อ่าน
ท่านจะได้พบกับการเปรียบเปรยที่งดงาม เช่น:
- “การแบกตัวตนก็เหมือนการกำก้อนถ่านไฟร้อน เพื่อจะขว้างใส่คนอื่น มือเรานั่นแหละที่พองก่อน”
- “คนที่มีความถ่อมตน เปรียบเสมือนแผ่นดินที่ต่ำ จึงรองรับน้ำจากทุกสายได้”
- “ความสัมพันธ์ก็เหมือนการจับมือเดินข้ามสะพานเชือก ตึงไปก็ขาด หย่อนไปก็หลุด”
คุณค่าของหนังสือเล่มนี้ ไม่ได้อยู่ที่ตัวหนังสือ แต่อยู่ที่ “การเปลี่ยนแปลงภายใน” ที่จะเกิดขึ้นกับท่านขณะอ่าน ท่านจะค่อยๆ รู้สึกว่า “เออ… จริงด้วยแฮะ ทำไมเราต้องแบกให้หนักขนาดนั้น?” หนังสือเล่มนี้จะเป็นเหมือนเพื่อนกัลยาณมิตรที่คอยสะกิดไหล่ท่านเบาๆ ในวันที่ท่านเผลอโกรธ เผลอเครียด หรือเผลอสำคัญตัวผิด ให้ท่านกลับมา “ยิ้ม” และ “วาง” ได้อีกครั้ง
บทส่งท้าย: คำเชิญชวนจากผู้เขียน
ท่านผู้อ่านที่รักครับ ชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก เกินกว่าจะเสียเวลาไปกับการแบกหินแห่งอัตตาเดินขึ้นภูเขา ลองจินตนาการดูสิครับว่า ถ้าวันพรุ่งนี้ท่านตื่นมาพร้อมกับใจที่ “เบาหวิว” ไม่มีภาระทางใจ ไม่มีศัตรู มีแต่ความเมตตาและความเข้าใจ ชีวิตของท่านจะมีความสุขขนาดไหน?
สมการนี้ไม่ได้ต้องการนักคณิตศาสตร์อัจฉริยะครับ ต้องการเพียง “คนกล้า” ที่กล้าจะยอมรับความจริง และกล้าที่จะ “หารสอง” ความสำคัญของตัวเองลง
ผมขอเชิญชวนให้ท่านลองเปิดอ่าน “หนังสือ สมการแห่งความสุข” ฉบับเต็มเล่มนี้ดู ไม่ต้องเชื่อผมทั้งหมด แต่ขอให้ลองนำไปพิสูจน์ด้วยตัวท่านเอง หนังสือเล่มนี้ผม (และผู้จัดทำ) ตั้งใจมอบให้เป็นธรรมทาน เป็นหนังสือฟรีที่หวังเพียงให้ท่านพ้นจากความทุกข์และพบกับความสุขที่แท้จริง
ลองดาวน์โหลดไปอ่านดูนะครับ แล้วท่านจะพบคำตอบว่า “เมื่อตัวกูหารสอง ความสุขจะคูณสิบ” ได้อย่างไร…
ด้วยความปรารถนาดีและไมตรีจิต, พิพัฒน์ธรรม
พิพัฒน์ธรรม หนังสือธรรม 
ใส่ความเห็น